Przewodnik po Akwarium Monako w Muzeum Oceanograficznym

Wznoszący się na pionowej wapiennej skale Le Rocher, budynek niemalże wisi osiemdziesiąt metrów nad morzem. Większość osób wspina się krętymi uliczkami Monaco-Ville, aby zobaczyć Pałac Książęcy lub wpatrywać się w olbrzymie jachty cumujące w Porcie Hercule, ale prawdziwy cud ukryty jest w sklepionych piwnicach tego neoklasycznego pałacu. akwarium w Monako to nie kolejny miejski zbiornik z niebieskim neonowym podświetleniem. Ma w sobie coś starszego, mroczniejszego i nieskończenie bardziej atmosferycznego – jakby się wkraczało do podziemnego laboratorium Juliusza Verne’a, wykutego bezpośrednio w skale.

Na poziomie -1 i -2 powietrze robi się nagle chłodniejsze. Zostawiasz za sobą słoneczny śródziemnomorski klimat i wchodzisz do sal oświetlonych jedynie przez świecące szklane zbiorniki wypełnione żywymi koralami, głębinowymi osobliwościami i stworzeniami pochodzącymi z lokalnego wybrzeża. Niezależnie od tego, czy masz dwie godziny wolnego czasu podczas wycieczki po Francuskiej Riwierze, czy szukasz spokojnego zakątka z dala od tłumów kasyn w Monte Carlo, ten przewodnik przeprowadzi Cię przez każdy zakątek zbiorników, projektów ochrony środowiska i praktycznych informacji logistycznych.

Co sprawia, że akwarium w Monako jest wyjątkowe

Woda w zbiornikach pochodzi bezpośrednio z Morza Śródziemnego. Stacja pomp znajdująca się u podnóża skały czerpie ją z głębokości około pięćdziesięciu metrów, delikatnie ją filtrując, aby zachować naturalne składniki odżywcze. Dzięki temu ciągłemu przepływowi organizmy, które nie przetrwałyby w sztucznych obiegach, doskonale się tu rozwijają. Gąbki, delikatne korale gorgoniowe i małe bezkręgowce rosną bezpośrednio na ścianach zbiorników bez konieczności sadzenia ich przez pracowników.

To miejsce założył Książę Albert I w 1910 roku. Przez dziesięciolecia pływał po świecie na statkach badawczych, zbierając okazy i mierząc głębokości oceanów, a następnie zaprojektował muzeum oceanograficzne i akwarium, aby dzielić się swoimi odkryciami z każdym, kto zdecyduje się wspiąć na skałę. Nadal czuć tu ducha pionierów. Sklepione kamienne łuki podtrzymujące sufit nadają salom klimat katedry, jednak nowoczesna technologia oczyszczania wody ukryta za kamiennymi ścianami pozostaje całkowicie współczesna.

Jest znacznie mniejsze niż miejsca takie jak Georgia Aquarium czy olbrzymie zbiorniki w Walencji. Cały podziemny poziom można objeść w godzinę, jeśli się spieszy. Ale pośpiech to błąd. Magia tkwi w drobnych detalach: doskonale kamuflującej się ryby kamiennej ukrytej wśród czerwonych skał, maleńkich koników morskich czepiających się trawy morskiej posidonii lub mątwy błyskającej irydyzującymi barwami, gdy akwarysta przechodzi obok.

Zwiedzanie głównych zbiorników i galerii

Podziemie podzielone jest na trzy odrębne strefy widokowe, każda z własnym nastrojem i oświetleniem.

Najpierw jest strefa śródziemnomorska, która mieści około stu gatunków rodzimych dla wód tuż za budynkiem. Zobaczysz tu węgorze murenowe wystawiające pyski z kamiennych szczelin, nieruchomo unoszące się dusiciele i ławice srebrnych luszczaków dryfujące w łagodnych sztucznych prądach. Morze Śródziemne często uważa się za ubogie w porównaniu z tropikalnymi morzami, ale ta sala dowodzi, jak gęste i dziwne są lokalne wody.

Następnie jest strefa tropikalna, która eksploduje elektrycznymi żółciami, błękitami i neonowymi zieleniami. W 1989 roku badacze z tego akwarium dokonali niezwykłego osiągnięcia: po raz pierwszy w Europie udało im się hodować żywe koralowce tropikalne w niewoli. Te oryginalne kolonie wciąż rosną. Grube, rozgałęzione korale staghornowe i miękko falujące polipy wypełniają kolejne zbiorniki, towarzysząc im są żółwie, ryby-klowny i śmiertelnie niebezpieczne rybki lwowate.

Ośrodkiem całego dolnego poziomu jest Lagun Żarłaczy. Wybudowany w 2000 roku zbiornik mieści 450 000 litrów wody za zakrzywioną ścianą szklaną o grubości trzydziestu centymetrów. Zamieszkują go pielęgnice, czarnopłetwe rekiny rafowe, olbrzymia płaszczka i żółw szylkretowy, który lubi spać wciśnięty między sztuczne rafy skalne. Obserwowanie, jak płaszczka sunie bezpośrednio nad Twoją głową w mrocznym błękicie, jest naprawdę hipnotyzujące.

Godziny karmień i przestrzenie interaktywne

Obserwowanie, jak zwierzęta jedzą, daje zupełnie nowe spojrzenie na ich naturalne zachowania. Karmienia odbywają się przez cały tydzień według rotacyjnego harmonogramu, choć akwaryści nie karmią każdego dnia wszystkich zwierząt, aby naśladować naturalne rytmy. Gdy nur nurkujący do Laguny Żarłaczy z koszem pełnym makreli i kałamarnic, płaszczaki zmieniają się w szalejące latawce, trzepocząc przy szkle, aby zwrócić na siebie uwagę.

Aby nie przegapić tych prezentacji, pamiętaj o poniższych wskazówkach:

• Przyjdź wcześniej na karmienia w lagunie: piętnaście minut przed otwarciem włazu przez personel ławki wokół zakrzywionej szyby są już zajęte przez zwiedzających.
• Sprawdź tablicę ogłoszeń: godziny mogą się zmieniać w zależności od harmonogramów weterynaryjnych i sezonowych temperatur wody, dlatego sprawdź tablicę przy schodach prowadzących do podziemia.
• Poszukaj basenu dotykowego: dzieci mogą dotykać małych psiaków morskich, rozgwiazd i jeżowców pod okiem edukatora, choć wymaga to osobnego, niewielkiego biletu.
• Obserwuj szkółkę koralową: personel często pracuje przy stolikach do mikrofragmentacji w pełni widoczny dla publiczności w godzinach przedpołudniowych.

Basen dotykowy ukryty jest w tylnym rogu. Dzieci oczywiście go uwielbiają, ale dorośli również chętnie zatrzymują się tam na dłużej. Wsuwanie palców do chłodnej wody morskiej i dotykanie szorstkiej, papier ścierny przypominającej skóry nieszkodliwego młodego rekina to coś, czego nie doświadczysz podczas typowej wycieczki miejskiej.

Ochrona środowiska i Centrum Ratowania Żółwi

Akwarium w Monako to nie tylko widowisko dla publiczności. Pełni rolę aktywnego ośrodka badawczego i szpitala rehabilitacyjnego. W 2019 roku poszerzono zakres działalności, otwierając Centrum Opieki nad Żółwiami Morskimi Monako, częściowo zlokalizowane na zewnętrznym tarasie z widokiem na morze.

Urażone żółwie znalezione wzdłuż wybrzeża między Cannes a granicą włoską są przywożone tutaj przez lokalnych żeglarzy, straż przybrzeżną lub rybaków. Większość cierpi z powodu połkniętego plastiku, obrażeń spowodowanych haczykami lub pęknięć pancerzy spowodowanych śrubami łodzi motorowych. Klinika wyposażona jest w dedykowane baseny medyczne, w których weterynarze leczą zwierzęta, a następnie znakują je i wypuszczają z powrotem na wolność.

Poza żółwiami, placówka prowadzi trwające wysiłki mające na celu ratowanie zagrożonego korala czerwonego Morza Śródziemnego, który przez wieki był nadmiernie eksploatowany w celach jubilerskich. Możesz dowiedzieć się więcej o pionierskich oceanografach, którzy położyli podwaliny pod te programy, czytając nasz przewodnik o dyrektorach instytutu, w tym o Jacques’u Cousteau, który przez ponad trzy dekady kierował tu działalnością.

Cousteau mocno lobbował za morskimi rezerwatami, gdy większość ludzi uważała morze za bezkresne wysypisko śmieci. Jego stare wyposażenie badawcze, batyskafy i mosiężne instrumenty są rozrzucone po górnych piętrach budynku. Akwarium poniżej jest żywym przedłużeniem tych wczesnych ostrzeżeń.

Praktyczne wskazówki dotyczące zwiedzania akwarium w Monako

Dotarcie na Le Rocher wymaga nieco wysiłku. Możesz wspiąć się ścieżką Rampe Major od Place d’Armes, co oznacza dziesięć minut wspinaczki po kamiennych schodach wśród sosen. Zapewnia to fantastyczny widok na port. Jeśli masz wózek lub po prostu nie masz ochoty na wspinaczkę w letnim upale, możesz skorzystać z linii autobusowej nr 1 lub 2 od dworca kolejowego; zatrzymują się one tuż przy wejściu do muzeum.

Budynek jest wyjątkowo zatłoczony między godziną 11:00 a 14:30, zwłaszcza od czerwca do września, gdy statki wycieczkowe wysadzają pasażerów w zatoce. Korytarze w podziemiach są stosunkowo wąskie, a ponieważ oświetlenie utrzymywane jest na niskim poziomie dla dobra ryb, tłumy mogą sprawić, że zwiedzanie wyda się klaustrofobiczne.

• Przyjdź jak najwcześniej: drzwi otwierane są o 10:00, a przez pierwsze czterdzieści minut Lagunę Żarłaczy będziesz mieć niemal wyłącznie dla siebie.
• Kup bilety online: zakup biletów z wyprzedzeniem pozwala ominąć kolejkę do kasy przy portyku zewnętrznym, która w lipcu może ciągnąć się poza ogrodowe bramy.
• Sprawdź aktualne ceny: bilet obejmuje zarówno górne galerie muzeum, jak i podziemne akwarium, co szczegółowo opisano w naszym przewodniku dotyczącym opcji biletowych.
• Zabierz lekki okrycie: zbiorniki w podziemiach są chłodzone do temperatur odpowiadających głębinom, co po spacerze w nasłonecznionej okolicy może dać odczuć chłód.
• Unikaj godzin lunchowych: niewielka restauracja na dachu szybko się zapełnia, dlatego zjedz coś w Monaco-Ville przed wejściem do środka.

Na zwiedzanie całego budynku zaplanuj około dwóch do dwóch i pół godziny. Przeznacz czterdzieści pięć minut na zbiorniki akwarium, trzydzieści minut na klinikę żółwi i tarasy zewnętrzne, a resztę czasu na ogromne szkielety wielorybów i gabinet osobliwości na górnych piętrach.

Najczęściej zadawane pytania o akwarium w Monako

Przed wyjazdem

Akwarium w Monako oferuje zupełnie inny rytm niż blask i samochody sportowe po drugiej stronie zatoki. W sklepionych kamiennych podziemiach szum filtrów i błękitna woda sprawiają, że zapomina się o milionerach, którzy trzyście stóp nad Tobą delektują się szampanem na tarasach pałacowych. Kup bilet z wyprzedzeniem, zejdź od razu do zbiornika z rekinami, zanim pojawią się grupy turystyczne, i poświęć czas na obserwowanie kołysania się rafowych koralowców w czystych prądach Morza Śródziemnego.

Czytaj więcej o oceanographic museum of monaco.